Ó i U - zasady pisowni

Zasady pisowni Ó

1.
W przypadku wymiany Ó na A, O i E

  • skrócić - skracać
  • mówić - mowa
  • dróżka - droga

2. W przyrostkach -ów, -ówna, -ówka na końcu wyrazu

  • panów
  • równa
  • kartkówka
wyjątki: zasuwka, skuwka, wsuwka, okuwka, przesuwka, podkuwka

U w tych przykładach jest częścią rdzenia, a nie przyrostka (zasuwać, skuć, wsuwać, okuć, przesuwać, podkuwać)


3. W niektórych wyrazach, gdy występuje na początku

  • ósmy
  • ósemka
  • ówczesny
  • ów
  • ówdzie

4. W wyrazach, w których pisownie Ó można uzasadnić historycznie

król, chór, góra, źródło



Zasady pisowni U

1.
W formach czasu teraźniejszego zakończonych na -uje, -uję, -ujesz, -ujemy, -ujecie:

  • (on) gotuje, pakuje, dziękuje
  • (ja) gotuję, pakuję, dziękuję
  • (ty) gotujesz, pakujesz, dziękujesz
  • (my) gotujemy, pakujemy, dziękujemy
  • (wy) gotujecie, pakujecie, dziękujecie

2.  W wielu przyrostkach zdrabniających i zgrubiających (-uch, -uchna, -uchny, -ula, -ulek, -uleńka, -ulka, -ulo, -unek, -unia, -unio, -uńcia, -us, -usia, -uszek, -uszka, -uszko, -uś, -uśki, -utki):

dzieciuch, córuchna, babunia, dziadziunio, babusia, dziadziuś, słodziutki


Poprawne formy wyrazów, w których często popełniane są błędy

  • córka
  • hamuj
  • cudne
  • ul
  • ból
  • kłótnia
  • wówczas
Komentarze
Dodaj komentarz
Treść komentarza:
Podpis:
8 + 1 =